دلت را بتکان ...
دلت را بتکان، غصه هایت که ریخت،تو هم همه را فراموش کن.......
دلت را بتکان،اشتباهایت تالاپی میافتد زمین
،بگذار همان جا بماند ،
فقط از لابه لای اشتباه هایت یک تجربه را بیرون بکش...
قاب کن و به دیوار دلت بزن......
دلت را محکم تر اگر بتکانی، تمام کینه هایت هم می ریزد....
... و تمام آن غم های بزرگ...
و همه حسرت ها و آرزوهایت.....
محکم تر از قبل بتکان
تا این بار همه آن عشقهای بچه گربه ای! هم بیفتد.....
حالا آرام تر، آرام تر بتکان تا خاطره هایت نیفتد.....
.تلخ یا شیرین چه تفاوت می کند؟!
خاطره،خاطره ست باید باشد باید بماند....
کافی ست؟!!
نه هنوز دلت خاک دارد...یک تکان دیگر بس است..
تکاندی؟؟!!
دلت را ببین! چقدر تمیز شد. دلت سبک شد!
حالا این دل جای* او* ست...دعوتش کن ( خدا ) ، این دل مال* او* ست
... همه چیز ریخت از دلت همه چیز افتاد ...و حالا...
وحالا تو ماندی و
یک دل، یک دل و یک قاب تجربه،مشتی خاطره و یک* او*..
خانه تکانی دلت مبارک
